Er was eens…
een lief klein pluizig kuikentje, met een piepklein pluizig waggelkontje en een seizoensgebonden mutsje op.
Woonachtig in een piepkleine leefomgeving.
Zijn hele jeugd kan hij in 1 x overslaan, want binnen 6 weken tijd wordt dit beesie zo volgepropt en vetgemest dat het als kip (vlezig kuiken van 2 kilo!) door kan gaan.
Samen met nog 18 van deze vleesklompen kan hij nog eventjes verder “leven” en dan is het verhaal van dit lief klein pluizig kuikentje al weer uit. Terwijl een kuikentje pas volwassen is bij 18 weken. Maar pluisje en zijn vriendjes worden al geslacht als ze 6 weken oud zijn. En belanden dan op jouw bord (zonder mutsje, lente is weer voorbij) naast wat doperwtjes uit blik. Of vlezig pluisje met lief waggelkontje wordt in een tefalpan door de tikka massala heen geroerd, heerlijk! Of als basis voor de, hoe origineel, chicken tonight. Nog zo’n mishandeld culinair hoogstandje!
Stille Stroper | Culinair | Thursday, May 8th, 2008
Sinds ik mijn blender ontdekte, is het hek van de dam en de fruitmand te klein. Het zit namelijk zo: afgelopen weekend zat ik met geert “de boner” botmans de film Lords of Dogtown te kijken, waarbij me opviel dat Skip Engblom (die niet onverdienstelijk, dus leuk, werd nagespeeld door wijlen de broekpak mountain hoofdrolspelarisHeath Ledger)- naast het afblaffen van Jeff Ho, het schuren van div. gruwelijke surfplanken, het wegklokken van whiskey en het praten met blote boventanden en een stiff upperlip - zich veelvuldig van smooties bediende. hij dronk deze di-rect uit de blenderbeker.
Dit vond ik zooooo cool dat ik dit gedrag - het drinken van smootie uit de blenderbeker - maar ben gaan kopieren. en het staat niet alleen rof, maar het is nog gezond op de koop toe! ik leef tegenwoordig praktisch op smooties. ik had ze al met aardbeien, bananen, appels, druiven, kiwi’s met schil, zonder schil, beetje cacao, snuifje nootmuskaat, melk, vruchtenshizzle, etcetera enzovoort!
Helemaal der Hammer!!!
*Zo! En nu ga ik afdouchen!*
vanmiddag zat ik lekker in de kantine , ik liep daar een beetje mooi te zijn en ging eens kijken wat ik allemaal s ging aanschaffen om in mn maag te deponeren, lichtelijk brak van t feestje bij huize Nee, had ik zin in iets licht verteerbaars, met zware lage stem en trillendeklamme handjes rekende ik bij de nieuwe en lelijke kantinejuf af, de selektie criteria bij Beijk worden ook steeds losser.
anyway, ik kocht een fijne halve literse karton melk, een bakje (man)kwark type perzik/maracuja en n kannetje met verse stukjes meloen.
Ooh wat n vreugd, n genot om het te eten, lekker hoor.al filosiferend over meloen kwamen we al gauw uit op Joep meloen , en op dikke meloenen
en t eindigde op weet-ik-veel maar ik ben alweer vergeten hoe of wat, maar geloof mij, t was schuddebuiken geblazen daaroot!!!!!!!
nou en toen en toen en toen bakkie cappu met scheutje caramel reut erin . en klaar was mijn wilde pauze verhaal
Wie in 1993 ’s avonds laat langs de TV-zenders zapte, liep kans om ineens in dit ‘cursus’-programma te vallen. Arjan Ederveen en Tosca Niterink waren vooral bekend van hun kinderprogramma ‘Theo & Thea’, maar met dit programma boorden ze een nieuw publiek aan.
Kreatief met Kurk begint altijd met een les door cursusleider Peter van de Pood en de altijd representatieve Ellen B. Met behulp van kurk (en universele hobbylijm) worden diverse projecten gemaakt met thema’s als Eenzaamheid, Passie, Natuur, Geloof en Dood.
Het ziet er ontzettend knullig uit, maar het is ook verschrikkelijk grappig. In de verkeerde camera kijken en dan ‘onopvallend’ naar de goede draaien, de dubbelzinnige gesprekken (lekker met de poes in bad spelen), en een onuitputtelijke bron van quotes als “altijd ván je af snijden” en “Mijn vriendin heet ANlies, niet Annelies” zorgen ervoor dat de cultstatus snel bereikt was. Hieronder aflevering 6 van Kreatief met Kurk .
Let vooral ook even op de laatste 2 zinnen, geniaal!
* Model: 317324
* Verzendgewicht: 200gram
* Fabrikant: De Heer
Jawel beste mensen,ik liep vanavond -lekker nonchalant-door de Super de Boer,want ook G.Botje moet wel eens radijsjes eten. rondlummelend kwam ik terecht bij de afdeling Sint Maarten en daar als n donderslag bij heldere hemel lagen ze. lekkere oldschool pindarotsjes. gelijk gekocht en opgegeten, lekker hoor!!!!!
mocht de lokale buurtsuper het niet verkopen dan kan je het zelf altijd nog maken:
PINDAROTSJES
melk chocolade, ongezouten pinda’s* en aluminiumfolie
Breek de melk chocolade in stukjes en smelt ze au bain marie (bakje verwarmen in een bak heet water).
Voeg de ongezouten pinda’s toe als de chocolade volledig gesmolten is.
Maak vervolgens van de massa kleine rotsjes op een met aluminiumfolie bedekt bord.
Laat de pindarotsjes in de koelkast minimaal een uur hard worden.
*Er kan uiteraard van alles toegevoegd worden. (Ook lekker met bijvoorbeeld rozijnen.)